31/03/2015

Βιωματικό - Δαμιανός Γιαννάκης

Οι πρώτες ώρες του καρκίνου μου θα μείνουν καρφωμένες στο μυαλό μου για όλη την υπόλοιπη ζωή μου. Ξεκινώ την αφήγηση με τα κυρίαρχα συναισθήματα μετά απο την αρχική διάγνωση: φόβος, σοκ, αδυναμία συγκροτημένης σκέψης, εξουθένωση...
Φοβάμαι πολύ για την απώλεια της Ζωής μου. Μάλλον κοινότυπο, έτσι δεν είναι;  Έχει μόλις διαγνωστεί επιθετικός καρκίνος και στα δύο νεφρά και είμαι εξουθενωμένος από τον καταιγισμό της ιατρικής πληροφόρησης. Οι πρώτες 6 ημέρες εξετάσεων ξεκινώντας την Μ. Παρασκευή που είδα για πρώτη φορά την αιματουρία και πανικοβλήθηκα, φαίνονται αιώνας. Με την πρώτη εντύπωση φαίνεται ότι είμαι εξαιρετικά άτυχος. 
Για να δούμε τι θα γίνει. Μου αρέσει που είδα όλους τους φίλους, συναδέλφους και συγγενείς εκεί δίπλα μου να μου στέκονται. Πώς αλλάζει η ζωή μας σε λίγες ώρες. Μέχρι πριν λίγο σκεφτόμουνα όπως πάντα την δουλειά μου, τα μαθήματα, τις εγγραφές και μετέθετα τα πάντα σε ένα αόριστο μέλλον. Τώρα άλλα πράγματα κυριαρχούν στο μπερδεμένο μυαλό μου. Έχω πολλά συναισθήματα, πολλές ερωτήσεις που μάλλον δεν μπορούν να απαντηθούν. Πώς έγινε; Θα γίνει η εγχείρηση και πότε; Θα έχω χρήματα να υποστηρίξω την εξέλιξη της ασθένειας μου; 
Δεν ξέρω όμως εάν θα ξαναδουλέψω και με ποιό τρόπο. Πώς θα είναι η καθημερινότητά μου εάν φύγουν και τα δύο νεφρά; Πώς θα αντέχω την αιμοκάθαρση 3 φορές την εβδομάδα;  Άραγε θα πετύχει ο χειρουργός να με απαλλάξει απο το ένα προβληματικό νεφρό και να κρατήσουμε το άλλο νεφρό, που επίσης έχει προβλήματα; Θα αντέξω στην πρώτη εγχείρηση και δεν θα φύγω απο την ζωή με συνοπτικές διαδικασίες; 
Τώρα δεν έχω μεταστάσεις βάσει των πρώτων εξετάσεων. Θα κάνω άραγε μεταστάσεις σε άλλα ζωτικά όργανα;
Ποιός το ξέρει πόσα χρόνια έχω να ζήσω ακόμη;
Να το λέμε όμως, κανείς δεν γνωρίζει ποιό θα είναι το αύριο, ακόμα και αν χαίρει άκρας υγείας. Κοινότυπες σκέψεις ενός ανθρώπου που δεν είναι μαθημένος να μάχεται για την ζωή του από την θέση του ασθενή. Όλοι γύρω μου, η σύζυγος μου, τα αδέλφια μας, είναι πολύ στεναχωρημένοι με την όλη κατάσταση. Η σύζυγος μου είναι δίπλα μου, δυνατή και δυναμική και έχει πάρει τα πράγματα πάνω της, αλλά ξεκάθαρα εξίσου σοκαρισμένη. Είναι εντυπωσιακή η παρουσία  και η συμπαράσταση όλων των συναδέλφων. Περιμένω τώρα να πάρουμε τα αποτελέσματα της βιοψίας και να πάμε στο δεύτερο γύρο δοκιμασίας. Ο άνθρωπος έχει πολλές αντοχές. Θα δούμε τι θα πουν οι γιατροί. Δεν έχω άποψη. 
Πέρασα απο το σχολείο και έκανα παράδοση όλων των υποχρεώσεων μου στους συναδέλφους. Πολλοί ήταν συγκινημένοι και μου μίλησαν με υπέροχα λόγια. Τους ευχαριστώ θερμά μέσα από αυτή την σελίδα. Τελικά έγινε η πρώτη εγχείρηση στο αριστερό μου νεφρό και είχε μεγάλη επιτυχία, παρά τον τεράστιο βαθμό δυσκολίας. Ο γιατρός μου είναι υπέροχος. Σε αυτό είμαι πολύ τυχερός. Πέρασα δύσκολα στο νοσοκομείο αλλά τα καταφέραμε και κρατήσαμε λειτουργικό τον αριστερό νεφρό. Είμαι πολύ κουρασμένος αλλά αισιόδοξος. Οι μέρες περνάνε γρήγορα και ήδη φτάνει η στιγμή και της δεύτερης εγχείρησης στο ίδιο νοσοκομείο. Η πρώτη βιοψία είναι πολύ καλή λένε οι γιατροί. Ο γιατρός  αφαιρεί το δεξιό νεφρό και όλοι τώρα περιμένουμε με αγωνία την δεύτερη βιοψία. Να που τα αποτελέσματα και της δεύτερης βιοψίας είναι καλά. Ο καρκίνος δεν έχει ξεφύγει, δεν έχω μεταστάσεις. 
Μεγάλη ανακούφιση αλλά και μπερδεμένα συναισθήματα και αντιδράσεις. Τότε είναι που αποφασίζω να ζητήσω ψυχολογική υποστήριξη απο το ΚΕΦΙ. Η κα Κατερίνα Διδασκάλου και όλοι οι άνθρωποι του συλλόγου είναι εκεί να με υποστηρίξουν, να με βοηθήσουν να ξεπεράσω τις αρχικές δυσκολίες. Τους ευχαριστώ όλους θερμά. Φεύγω για καλοκαιρινές διακοπές με χίλιες φοβίες και επιφυλάξεις για το αύριο. Θα το ξεπεράσω λέω συστηματικά στον εαυτό μου και τελικά, με την επιστροφή τον Σεπτέμβριο, ξαναγυρνάω στους μαθητές μου, στην διδασκαλία, στην έρευνα, στην ζωή μου. Αισθάνομαι τόσο καλά. Πονάω στις τομές μου αλλά δεν τα παρατάω. Οι εξετάσεις μου τέλη Οκτωβρίου είναι καθαρές. Όλα πάνε καλά. 
Και έτσι φτάσαμε στο σήμερα που έχω και τα 53 γενέθλια μου, στις 7 Ιανουαρίου του 2015. Να σας πω την αλήθεια, όταν ξεκίνησε αυτή η ασθένεια δεν ήμουν βέβαιος ότι θα έφτανα να ζήσω τα γενέθλιά μου. Τώρα πια δεν βλέπω τι θα γίνει την άλλη χρονιά. Είμαι αισιόδοξος ότι όλα θα πάνε ακόμη καλύτερα αλλά δεν ζώ για το αύριο όπως πριν. Ζω για το σήμερα καλά και με πίστη. Έχω ήδη θεμελιώσει βασικές αλλαγές στην διατροφή μου, στην ζωή μου (περπατάω συστηματικά, δουλεύω λιγότερες ώρες), στις σχέσεις μου με τους γύρω βάζοντας τα όριά μου. Γνωρίζω πως έχω ακόμα πολύ δρόμο να διανύσω. Θέλω να διαβεβαιώσω  όσους διαβάζουν αυτές τις γραμμές ότι η μάχη με τον καρκίνο πρώτα περνάει από μέσα μας. Θέλω να σας μεταφέρω την αισιοδοξία και την πίστη μου για ένα καλύτερο αύριο. 

Με εκτίμηση
Δαμιανός Γιαννάκης Ph.D.


Στήριξε το Κ.Ε.Φ.Ι. Τηλεφωνική υποστήριξη Διαβάστε την εφημερίδα μας